73 lata po tragedii w Mysłowie

  Krótka to, a bolesna opowieść
O wielkiej tragedii w Mysłowie.
Najpierw unosił się gęsty czarny dym,
A potem czerwone łuny ponad wsią.
Tu matkę wzywa konający w mękach syn
Tam, z zamkniętych piwnic, starcy uwolnić się chcą.
Lecz, gdy ktoś z ognia próbuje życie ratować,
Od razu strzelają żołdacy Hitlera.
Ślad bolesny zostawił Wermacht z wejścia do Mysłowa.
Trzydzieści osób spoczęło w cmentarnych kwaterach.
O, zbrodniarze! Gdziekolwiek żyjecie jeszcze,
Przed ofiarami niecnej zbrodni klęknijcie wreszcie!
Nie jest bohaterem, kto niewinnych i bezbronnych zabija.
Świat tego nie może zapomnieć. I nie zapomni…
Nie zbrodniarzom, lecz pomordowanym oddają dziś hołd i cześć.
Żal, że nikt już nie zdoła zwrócić życia, ni bólu, ni łez…( S. Nowak)

„3.09.1939 r. Niemcy po wkroczeniu do wioski spalili ją zamiast Rzeniszowa. Jak relacjonowali naoczni świadkowie sygnalista -strażnik wzywał druhów do pożaru domu, który palił się w Rzeniszowie. Niemcy odczytali to jako sygnał do walki z nimi i w odwecie spalili Mysłów. Zginęło kilkanaście osób, w tym też dzieci. W czasie wojny wieś została zniszczona w 70 proc”...
 
Mieszkańcy Mysłowa w dowód pamięci tych wydarzeń, każdego roku oddają cześć  poległym. W niedzielę 2 września,  po uroczystej Mszy św. pod tablicą przy kaplicy , kwiaty złożył  burmistrz Jacek Ślęczka, strażacy OSP, Koło Gospodyń Wiejskich, młodzież szkolna oraz radny Dariusz Stuła.  Druga część uroczystości, zorganizowana  przez sołtysa Grzegorza Musialika, odbyła się na placu remizy strażackiej.